elke maandagochtend geeft marjo de klemmende luifelstang van kraam 14 dezelfde tik als de vorige twintig jaar. ze snijdt de kaas, weegt af op het gram, kent elke klant bij zijn bestelling. op papier heet ze personeel. de vergunning staat op naam van haar vader wim, die allang niet meer stond waar zij nu staat. ruud duwt zijn kar over de klinkers en wacht al zeven jaar op een eigen plek — een wachtlijst die nooit korter wordt, terwijl hij toekijkt hoe marjo draait wat hij zelf zou willen hebben. als hij een zaak aanspant over de standplaats van kraam 14, komt er iets in beweging dat groter is dan een stuk grond tussen twee kramen. op de gangen van de rechtbank, tussen bakjes patat en pepermuntjes, blijkt iedereen op de markt wel iets te verzwijgen: een halve meter die nooit gemeten is, een brief die nooit is verstuurd, een vader die nooit meer is teruggevraagd.dit boek is door ai gegenereerd.