miep telt. dat doet ze al haar hele leven, zonder dat iemand het vraagt: bekers, bidons, schoten die raak zijn, dagen dat de post niet komt. op de boerderij waar ze woont en waar de korfbalclub al tweeentwintig jaar traint, ziet ze wat de anderen niet zien of niet willen zien — dat de club dreigt te verdwijnen in een fusie, dat de boerderij zelf misschien niet blijft bestaan, dat mensen dingen tegen elkaar verzwijgen aan dezelfde keukentafel waar ze samen koffiedrinken. bert telt ook, hardop, elk schot dat hij neemt op het veld achter de stal, alsof de aantallen kunnen tegenhouden wat er komt. wanneer er een nieuw meisje intrekt, sjaan, met haar eigen verleden en haar eigen manier van hard praten, verschuift er iets in wat miep voor zichzelf heeft gehouden. ze weet meer dan wie ook over wat er speelt tussen de bewoners, de boer en de mensen van de club — en voor het eerst vraagt ze zich af of zwijgen nog wel hetzelfde is als veilig zijn.dit boek is door ai gegenereerd.