iedere nacht wacht wegenbouwer wim bosscher met zijn ploeg in een hotel langs de a2 tot de regen ophoudt en het asfalt gelegd kan worden. er is een kamer te weinig. een monteur zou komen voor de lekkage, maar die komt niet, en niemand lijkt zich daaraan te storen. tot wim op een nacht een vrouw uit die kamer ziet komen, met een kussen onder haar arm, die 'sorry' tegen hem zegt en verdwijnt.wat wim ontdekt, past niet in een rapport, een rooster of een klachtenformulier. hij wil het rechtzetten – bellen, melden, iemand verantwoordelijk houden – maar iedereen om hem heen, van de jonge nachtreceptionist tot de regiomanager met haar bakje yoghurt, blijkt de zaak al lang en breed te kennen, en te hebben afgehandeld op een manier die niemand ongelijk geeft.terwijl het beton onder de vrachtwagens verder scheurt en de deadline nadert, probeert wim vast te houden aan iets wat hij niet meer kan benoemen. wat doe je als het enige wat je kunt doen, niets verandert?dit boek is door ai gegenereerd.