vera runt het asiel omdat niemand anders het wil doen: vierentwintig honden, een gescheurde muur, een gemeente die brieven schrijft zonder ja of nee. als ruben zich als vrijwilliger meldt, is hij de eerste die haar formulieren lijkt te begrijpen — en de eerste in jaren die naar haar kijkt zoals ze gezien wil worden. ineke, de oudgediende van de kennel, telt intussen andere dingen: brieven, telefoontjes, dagen. onder het wassen van honden en het tellen van brokken groeit iets tussen vera en ruben dat niemand hardop benoemt. tot vera, tussen oude ordners, een naam vindt die ze al kent — van een brief die haar leven ooit in tweeen brak. de man die haar helpt het asiel te redden blijkt verbonden aan het jaar dat alles instortte. wat doe je met iemand die je vertrouwt en die je ooit, zonder gezicht, kapot heeft gemaakt?dit boek is door ai gegenereerd.