marleen ziet de verhuisbus achteruit de straat inrijden en herkent, voordat ze weet waarom, het gezicht van de man die de laadklep dichtslaat. achttien jaar geleden verdronk haar zoon daan in het water aan de rand van de wijk. nu woont degene die er die middag bij was drie deuren verderop, op nummer 34, met een sleutelbos van de corporatie en een matras zonder hoes. de straat kiest kampen voordat iemand het vraagt: er komen appjes, een petitie, kaarsjes op een brug. marleens dochter fenna, die alleen een naam en een schoolfoto van haar broer heeft geerfd, zoekt juist toenadering tot de nieuwe buurman — ze wil weten hoe hij klonk, hoe hij liep, wat er precies is gezegd op die rand van het water. marleen wil dat niet weten, of wel, ze weet het zelf niet meer zeker. terwijl de buurt over hem beslist, moet marleen beslissen of ze nog langer in een straat kan wonen die haar verdriet heeft gemaakt tot iets waar iedereen een mening over heeft.dit boek is door ai gegenereerd.