lea dasberg, hoogleraar historische pedagogiek, overleed in 2018 op 87-jarige leeftijd in jeruzalem. veel leerkrachten droegen haar op handen, mede door haar bestseller grootworden door kleinhouden. het gros van haar universitaire vakgenoten had echter moeite met haar opvattingen. auteur siep kooi en lea dasberg kwamen ruim vijftig jaar geleden met elkaar in contact toen zij hem begeleidde bij het schrijven van zijn doctoraalscriptie. later deed zij hetzelfde voor zijn dissertatie naar een pedagodiek van de tussenwereld (1998). in de loop der tijd raakten ze bevriend. lea verhuisde naar israel en daardoor waren ze genoodzaakt voortaan schriftelijk en telefonisch contact met elkaar te onderhouden. af en toe bezochten ze elkaar. de kern van dit boek bestaat uit de brieven die ze elkaar stuurden, de bezoeken die ze elkaar brachten en fragmenten uit telefoongesprekken, aanvankelijk in het kader van het proefschrift, maar later kregen ze ook een persoonlijk karakter. kooi is van mening dat een aantal necrologieen geen recht deed aan de unieke persoon die lea dasberg was. hij wil haar met het schrijven van dit boek de eer betonen die haar toekomt. siep (simen) kooi (leeuwarden, 1941) schreef essays en korte verhalen voor verschillende tijdschriften. in 2020 verscheen zijn genealogische roman het verlangen van martha dijk, in 2021 zijn ‘tegenverhaal’ het noorse misverstand van willem frederik hermans.