twee betekenisvolle boeken liggen ten grondslag aan deze roman. ‘permanent record’ (onuitwisbaar) van klokkenluider edward snowden, een onthullend boek over de ongrondwettelijke praktijken van de amerikaanse geheime dienst nsa inzake massasurveillance, en ‘het is oorlog, maar niemand die het ziet’ van volkskrant-journalist huib modderkolk, waarin de kwetsbaarheid van de open samenleving, de schaduwkanten van het internet en de kwalijke rol van inlichtingendiensten in nederland worden belicht. wat doet het met een mens wanneer hij dag in dag uit anderen afluistert en bespioneert? maakt het hem tot een ander mens? een onmens? wat betekent het voor de relatie met zijn naasten? wat gebeurt er als hij vervolgens zelf wordt bespied? in genoeg geweest, een roman over afluisteren en bespioneren – een volksziekte van deze tijd – en de psychische en sociale verloedering die daar het gevolg van is, wordt het verhaal verteld van een geheimagent die door zijn werk alles kwijtraakt: zijn vrouw, zijn zoon, zijn sociale leven en zijn morele kompas. wat blijft er over van een man wiens leven draait om het in de gaten houden van medeburgers? wat gebeurt er als de verstoten zoon op wrede manier zijn vaders leven stilzet, en geheel in lijn met vaders werk, alsnog indringend om aandacht vraagt? peter lenssen bracht met zijn vorige roman ‘pleisterplaats belleville’ een ode aan charlie hebdo en de vrijheid van het woord. de roman werd genomineerd voor halewijnprijs 2018 en peter lenssen won er de reinaerttrofee 2018 mee. met genoeg geweest neemt hij stelling tegen de verwording van de menselijke intimiteit en het obsceen variete van oude en nieuwe media, waarin dom geweld, plat amusement, emotie-exhibitionisme en valse reclame naadloos in elkaar overlopen. opnieuw een hoogst actueel, onmisbaar boek van een dwarse auteur die zich niets gelegen laat liggen aan maatschappelijke taboes of literaire trends.