totaal onbedoeld wordt flor van bakel, die voor haar meditatieve rust aan de spaanse costa blanca woont, betrokken bij een zoektocht van een zoon naar zijn vader, een gepensioneerde wegenbouwer die van de aardbodem lijkt te zijn verdwenen. vastbesloten nooit meer verliefd te worden, valt flor als een blok voor de verrukkelijke avances van de zoon. dat de zoektocht daardoor naar het tweede plan wordt verschoven, komt niet louter door de liefde en de lust en de loomte van het leven in de zon. ook diegenen die worden ingeschakeld hebben zo hun bedenkingen tegen de niet al te onberispelijke reputatie van de verdwenen man. en flor blijkt ook niet de enige die bij deze zoektocht onbewust een tactiek van zelfbescherming toepast, door niet te willen zien wat er gaande is, totdat er geen ontkennen en geen ontkomen meer aan is. langzaamaan komt veel aan het licht wat anders voor eeuwig verborgen zou blijven, hetgeen de vraag oproept, wat weten mensen werkelijk van elkaar?