twan ziet de jongen voor het eerst op zaterdagochtend bij de kerk: benen als een veulen, een lach die te groot is voor het dorp, en iets in de manier van fietsen dat hij niet meteen kan plaatsen. mieke, die al twintig jaar de haren van het dorp knipt en haar zoon in haar eentje grootbracht, houdt haar mond en haar schaar bewegen op hetzelfde ritme als altijd. rob rijdt al veertig jaar naast twan de cauberg op en weet meer dan hij zou willen weten. terwijl de wielerclub zich opmaakt voor zijn laatste grote tocht, groeit tussen bidons, koffieverkeerd en kapperspraatjes een stilte die harder werkt dan wat er wel gezegd wordt. iedereen fietst dezelfde berg op, maar niet iedereen weet nog wie er precies naast hem rijdt — en hoelang dat nog vol te houden is.dit boek is door ai gegenereerd.