al bijna 78 jaar zijn we hier in nederland een vrij land. vrijheid is essentieel voor ons functioneren en voor ons geluk. maar de vraag rijst: voelen we ons eigenlijk wel echt vrij en worden we gekend in onze dromen en behoeften? nathan poatski, een miskende kunstenaar van 53 jaar die kleine beeldjes van emotie kleit op zijn gevoel, zeker niet. hij voelt zich geenszins gekend in zijn grootste passie en daarmee zijn missie in zijn leven. daar komt bij dat hij in zijn jeugd door beide ouders permanent vergeleken is met zijn opa samuel poatski, die als verzetsstrijder omkwam in het kamp van ‘bergen-belsen’, waarbij nathan altijd het idee heeft gehad dat hij gezien de heldenstatus van zijn opa samuel nooit iets kon voorstellen in de wereld. daarbij is hij in zijn jeugd veel gepest en heeft zelfs zijn grote liefde ilona hem verlaten. als indirect oorlogsslachtoffer gaat nathan in deze roman op 4 mei 2022 op weg naar de willemsbrug met als doel om daar zelfmoord te plegen. op 5 mei zal hij eindelijk vrij zijn. maar de vraag die zich, onderweg naar zijn vrijheid voortdurend aan hem opdringt blijkt verstikkend: is zijn levensverhaal wel volledig afgesloten? is zijn leven wel af? in de psychologische literaire roman 'doorprutsen met bokkenpruik' beschrijft de auteur een worsteling van gevoelens: wraak vermengd met schuldgevoel in een psychologische verhandeling, zoals we van hem gewend zijn met veel tragikomische humor. en natuurlijk kan dat puzzelstukje ‘mystiek’ daarin niet ontbreken. over de auteur jeroen rook is van oorsprong cameraman bij de televisie, maar sinds vier jaar beseft jeroen dat hij de tornado van de hang naar de immer schreeuwende behoefte aan schrijven echter nooit meer zal kunnen ontlopen. zijn motto luidt: “schrijven is een kwelling, niet schrijven een hel!” eind september 2021 is zijn roman 'babba' verschenen, en nu is er dus 'doorprutsen met bokkenpruik'.