marjan ruimt het huis van haar moeder leeg. haar broer dirk-jan snijdt matrassen doormidden, sleept spiegels de container in, wil dinsdag klaar zijn. tussen het serviesgoed en de ordners vindt marjan een schoenendoos met een veter eromheen: treinkaartjes, deventer–delden, retour, tientallen jaren teruggaand tot 1978. haar moeder, die steeds vaker niet meer weet welke dag het is, herinnert zich wel de naam van een dansgelegenheid, het ritme van een wals, een man die ze nooit heeft genoemd. terwijl het huis wordt afgebroken tot kale muren en lichte plekken op het behang, reist marjan zelf naar delden, naar een zaal waar op zondagmiddag nog een orkest speelt voor tafels met blauwe bordjes: gereserveerd. aan de tafel bij het podium zit een man met twee glazen voor zich, en een ervan is niet van hem. terwijl haar broer rekent in vierkante meters en leveringsdata, en haar moeders geheugen wegzakt als zand tussen vingers, probeert marjan vast te houden wat er nog te vinden is voor het te laat is.dit boek is door ai gegenereerd.