marleen draait al jaren nacht bij het distributiecentrum, achter een scanpistool dat elke seconde meet of ze snel genoeg is. ze wil een ding: dat haar dochter sanne niet merkt hoe dun het bestaan is dat ze voor haar overeind houdt. als er iemand een fout maakt in de retourstroom, is het niet ingewikkeld om te zeggen dat die fout van haar is – iemand anders heeft het immers harder nodig om te blijven. maar de nieuwe ploegleider, ruud, blijkt precies te weten wat er in haar dossier staat, dingen die daar helemaal niet zouden mogen staan. hij noemt het helpen. hij noemt het geregeld. marleen begint te tellen: hoeveel keer heeft hij dat woord al gebruikt, en wat vraagt hij er ooit voor terug? tussen de kou van de loods en de stilte van haar flat probeert ze uit te vinden wie er precies over haar beslist, en of ze dat nog kan veranderen voor het te laat is.dit boek is door ai gegenereerd.