de sleutel van zijn moeders huis zit nog in daans broekzak als hij toevallig weer langs de garageboxen loopt waar hij als kind zomers doorbracht. bij nummer 11 zit gerrit nog altijd bij zijn duiven, alsof er niets veranderd is – al staat er een sloopdatum in de lucht en zit er iets onuitgesprokens tussen hen in sinds die ene zomer, die ene avond bij het luik. terwijl daan het huis van zijn moeder leegruimt, ruimt gerrit zijn hok leeg, en tussen het opvouwen van voerzakken en het aftellen van laatste vluchten schuiven de dingen die nooit gezegd zijn dichterbij. iedereen in de straat lijkt te weten wat er die zomer is gebeurd, en niemand zegt het hardop – tot de boxen zelf verdwijnen en er geen plek meer overblijft om te zwijgen.dit boek is door ai gegenereerd.