op een wintermiddag, waarop het al sneeuwde sinds de vorige nacht en de zon al vroeg was vertrokken, zaten twee koters voor het haardvuur. luisterend naar het geknisper van het hout, namen ze kleine slokjes melk uit hun beker. een oude man kwam moeizaam bij hen op een stoel zitten, een aljin met een gerimpelde bruine huid en lange puntige oren. “het wordt tijd dat ik jullie eens een verhaal vertel," zei de man, "het grootste verhaal van mijn leven.” de kinderen keken elkaar enthousiast aan, zich verheugend op een nieuw avontuur van hun grootvader. hij begon te vertellen over een elohim die hij vroeger kende, hun reis naar de winterlanden, en hoe er werd gestreden tegen de werelddraak om het einde van de wereld te voorkomen.