elke ochtend om vier uur telt marja de boterhammen op het aanrecht van het pension in de keizerstraat: twee voor iwan, tien voor dawid, altijd hardop, zoals haar moeder het deed. haar moeder ligt sinds drie weken in een urn in de kast, en het huis boven marja's hoofd is ineens van iemand die telt in vierkante meters: een makelaar met een lasermeetlint, een broer die zijn helft wil zien in geld, een schoonmoeder die weigert haar kamer open te doen omdat ze weet wat er gemeten wordt.iedereen aan die keukentafel wil iets van haar — ronald zijn deel, haar zoon een uitweg uit schulden waar hij niet over praat, dawid boven met zijn vier man op een kamer een huur die eigenlijk niet mag. marja zegt tegen iedereen dat er niets verandert, en ondertussen ligt er een besluit klaar dat ze aan niemand durft te vertellen.hoelang kun je een huis stilhouden terwijl het onder je voeten al verkocht wordt?dit boek is door ai gegenereerd.