we leven in het antropoceen, het tijdperk van de mens. de invloed van de mens op het reilen en zeilen van de aarde is groter dan ooit tevoren. in een meeslepend betoog geeft albert faber betekenis aan deze constatering. hij neemt ons aan de hand van vele denkers mee van de malediven naar de andes, van siberie naar de oostvaardersplassen, van de allereerste steden tot aan onze technologische toekomst. daarbij probeert hij antwoord te geven op vragen als: wat houdt het antropoceen in? en hoe kunnen wij ons in de toekomst het beste tot de planeet verhouden? zonder in pessimisme te vervallen toont faber ons de verworvenheden van het verleden, hij beschrijft de uitdagingen van het heden en geeft een perspectief voor de toekomst. het boek van albert faber draagt op wezenlijke wijze bij aan de discussie over het antropoceen, niet alleen omdat het de contouren ervan op een bijzonder overzichtelijke wijze presenteert, maar ook omdat hij laat zien dat niets minder dan een ‘maximalisatie van ideeen’ nodig is. faber betoogt dat onze tijd eerder vraagt om het vruchtbare en creatieve conflict dat bij de democratie hoort, dan om wereldwijde eensgezindheid. — rene ten bos, denker des vaderlands en auteur van dwalen in het antropoceen.