elke ochtend om zes over halfacht schuift ruben de post onder de schuifdeur van een tuincentrum in bemmel door, precies zoals hij dat al dertig jaar doet. hij kent elke brievenbus op zijn route, elke klep die klemt — maar de vrouw achter deze deur heeft hij in al die tijd nauwelijks gezien. tot hij op een bevroren novemberochtend een bestelbon uit een gescheurd hoesje trekt en, zonder erbij na te denken, er iets flauws op krabbelt. marijke runt de kwekerij al sinds de dood van haar man, met haar dochter die aandringt op verkoop en een medewerker die alles ziet en niets zegt. ze antwoordt. niet omdat ze verwacht dat er iets van komt, maar omdat het voelt als de eerste onaangekondigde zin in jaren die niet over omzet of rouw gaat. wat begint als een grapje in een terracotta pot naast de deur, wordt een gewoonte, en dan iets waar geen van beiden nog makkelijk vanaf komt.dit boek is door ai gegenereerd.