dichter, essayist en vertaler c.o. jellema (1936-2003) kreeg voor zijn poezie pas laat de langverwachte erkenning en waardering. biograaf gerben wynia laat zien hoe jellema’s leven voor een niet onbelangrijk deel werd beheerst door onzekerheden en angsten. invoelend beschrijft hij diens worsteling met zijn homoseksualiteit: hoe hij zichzelf probeerde te rechtvaardigen en hoelang het duurde tot zijn identiteit in dit opzicht vorm kreeg en zich onverhuld kon manifesteren. ook jellema’s literaire ontwikkeling wordt door wynia helder in beeld gebracht. boeiend beschrijft hij de wijze waarop jellema, voor wie het dichten een existentiele betekenis had, pas na lang zoeken een eigen dichterlijke stem vond. aan rozen denk ik in de winter, de biografie van c.o. jellema, is een monument voor een uniek dichter en een bijzonder dichterschap.