'zonder vrienden zou niemand willen leven', stelt aristoteles. zonder vrienden kan in elk geval, zo is de ervaring van hans achterhuis, een filosoof geen filosofie bedrijven. bij al zijn filosofische werk is achterhuis zich steeds meer bewust geworden van zijn verwantschap met andere denkers die hem hebben gedragen, bepaald, gevormd en veranderd. naast het netwerk van tijdgenoten met wie hij vrijelijk in discussie kon gaan, waren er ook de filosofische vrienden die hij via hun teksten kon bezoeken: van aristoteles tot hobbes, van camus tot arendt. achterhuis is zijn leven lang in staat geweest om vruchtbare discussies aan te gaan met anderen en ook, waar nodig, tegen zichzelf in te denken. dat heeft geleid tot een rijk filosofisch oeuvre waarvan hij in zonder vrienden geen filosofie de hoogtepunten de revue laat passeren. vanuit zijn eigen persoonlijke perspectief bespreekt hij boeken als de markt van welzijn en geluk, het rijk van de schaarste, met alle geweld en de utopie van de vrije markt. daarmee is dit handzame essay een ideale introductie in de wereld van de denker des vaderlands. 'goed leesbaar en barstensvol van de verwijzingen naar 'grote studies' van andere denkers, met wie hij zich verbonden voelt ( zijn filosofische 'vrienden') sjoerd de jong, nrc handsblad