op de dag na de begrafenis staat marjan tussen de statafels en de dienbladen, en ruimt op wat achterblijft. haar vader hield hier veertig jaar een danszaal draaiende, elke zondagmiddag twee uur tot vijf, kopje-schotel-lepeltje, tot op de minuut hetzelfde. tussen de dozen op zolder vindt ze een foto die niet klopt, en een pak brieven dat al eenenzeventig jaar op antwoord wacht. terwijl haar broer rekent wat het pand waard is en ria, die negen jaar naast haar vader aan tafel zat, zwijgt over wat ze allang weet, probeert marjan vast te houden wat er dreigt te verdwijnen: de vloer, de stoelen tegen de spiegelwand, de mensen die er nog altijd komen dansen. maar hoeveel zondagmiddagen zijn er nog, en van wie is deze zaal eigenlijk?dit boek is door ai gegenereerd.