met zombie zoekt zielgeno(o)t brengt de dichter een onverbloemde hulde aan het nederlands, ‘ondergronds, zes voet diep in aarde, regelrechte zombietaal’. het doet hem rijmen en klinken als nooit tevoren, compleet onvertaalbaar, naar het toppunt van zijn moedertaal. het verhaal van een midzomerse infectie blijkt de perfecte gelegenheid om de woorden tot vervoering aan te zetten, om dan zomaar op de bitterzoete waarheid uit te komen: ‘ik heb je liever dan bloed.’ in een vorig leven als neurofysioloog voerde jan lauwereyns allerlei experimenten uit op japanse apen, terwijl hij zijn geweten suste in het nederlands. vandaag heeft hij zelfs medelijden met een stervende pijnboom. overal ziet hij haarfijne absurditeiten, wat hem soms ook in het engels en japans een vreemde nieuwe levenslust geeft. als werkmier aan de universiteit houdt hij zich des te ijveriger bezig met praktische zorgen voor een minder gruwelijke toekomst. eerder verschenen van hem bij koppernik onder meer de romans iets in ons boog diep en gehuwde rotsen.