bram tekende ooit een crematorium dat om zijn licht wordt geroemd, maar het huis waar hij nu met zijn dochter wies de ruwe helft afbouwt, staat al zeven jaar half open onder een stuk zeil. terwijl wies laag voor laag een muur optrekt die eindelijk ergens toe moet leiden, komt er langzaam iets anders bloot te liggen: wie welke steen precies heeft gelegd, wie welke naam heeft gekregen, en wat er nooit hardop is gezegd toen dat nog kon. mirjam meet en rekent en houdt de boel bij elkaar zoals ze dat altijd heeft gedaan, tot de cijfers niet meer kloppen en er een naam opduikt die zeven jaar overgeslagen is. terwijl de nieuwbouwwijk om hen heen laag na laag verrijst, verschijnt de oude naam op een nieuw stuk papier, plakt iemand tape op de hoeken van een tekening, en staat er ergens een deur op een kier die niemand durft dicht te doen. zolang het droog blijft, houdt alles nog stand.dit boek is door ai gegenereerd.