wiesław zabłocki heeft de laatste winkel die in de betje wolffstraat in den haag-laak nog open is: een fietsenzaak met een achterkamer vol laadpalen en accu's van maaltijdbezorgers. twaalf jaar lang heeft hij kleine bedragen uitgeleend aan de straat en ze opgeschreven in een schrift. vanavond om acht uur rijdt hij weg, de bus geladen, met veertienduizend euro contant voor een stuk grond in sanok. eerst wil hij zijn schrift leeg.het wordt een dag van koffie en warme broodjes, van halve bedragen, van mensen die u zeggen en niemand die nee zegt. bakker rodica bălan wil een handtekening onder een huurcontract. uitzendbaas ovidiu cirstea wil de achterkamer. zijn zoon patryk is de schuldenaars zelf al langsgegaan, en zijn vrouw bożena heeft van datzelfde geld iets aanbetaald aan de hildebrandstraat.tegen elven staat de bus er nog.