de grafstenen bij wierema & zonen staan al veertig jaar recht, en dat is precies het probleem: alles wat hier gebeurt, gebeurt zonder dat iemand het hardop zegt. herman graveert nog elke ochtend een letter, ook al wil zijn hand een andere kant op dan zijn hoofd. marijke houdt de agenda bij, de bank, de klanten, haar vader — en zwijgt over het sollicitatiegesprek dat ze al maanden uitstelt te beantwoorden. dan duikt daan weer op, met een koffer, een schuld en een idee over wat het pand aan de blijhamsterstraat waard is als je het niet meer als een thuis bekijkt.tussen proefstenen en steengruis, tussen een weduwe die maandelijks langskomt voor een steen die allang klaar is en een knecht die stiekem naar de overkant van de grens kijkt, brokkelt af wat iedereen voor vanzelfsprekend hield. niemand valt om, niemand schreeuwt — ze tikken, letter voor letter, door tot het niet meer gaat.wie neemt de beitel over als de hand die hem vasthield niet meer stilstaat?dit boek is door ai gegenereerd.