astrid holleeder leeft sinds 2015 ondergedoken, omdat ze getuigde tegen haar broer willem holleeder. in haar nieuwe boek vertelt ze over de enorme impact hiervan op haar leven en dat van haar familie. ze beschrijft de dagelijkse routines die nodig zijn om te overleven, de constante waakzaamheid, de angst om miljuschka, rich en francis te verliezen, het gebrek aan steun en bescherming vanuit de overheid en de onmogelijkheid om een normaal leven te leiden. astrid holleeder: ‘door wim zit ik binnen, maar door de overheid kom ik niet meer buiten. als klein meisje moest ik van mijn vader zwijgen over hoe hij ons thuis behandelde, van mijn broer moest ik zwijgen over alles wat hij deed. en van de overheid moet ik zwijgen, omdat als mensen weten hoe het echt zit, ik mezelf in gevaar breng. maar ik zwijg niet meer. voor niemand.’ astrid holleeder schreef eerder judas, dagboek van een getuige en familiegeheimen.