wilma staat op de rotonde met een verkeersbord in haar hand, jarenlang stond ze op een pont die er niet meer is. ans schrijft alles op een klembord, in de hoop dat papier terugbrengt wat een besluit heeft weggenomen. tussen hen in loopt melle, die 's nachts trossen legt zoals ze altijd gelegd zijn en foto's maakt van dingen die niemand hoort te zien. er is een dorp dat een veerpont verliest aan een rapport, een dochter die voor de instantie werkt die de brief beantwoordde, en een vader die zijn logboeken in een fruitkrat verstopt voordat hij vertrekt. iedereen weet iets wat de ander niet mag weten: wie de eerste brief schreef, waar een sleutel ligt, wanneer het water precies keert. terwijl de bus voorbijkomt en de bulldozer wacht, houdt wilma haar bord omhoog voor verkeer dat er nog niet is – en voor een vraag die niemand hardop stelt.dit boek is door ai gegenereerd.