in oude tijden was vuur een bron van vrees en fascinatie. er werden talloze mythen en verhalen verteld en geschreven waarin het vuur was toebedeeld aan god of de goden. zo bleek vuur een krachtig instrument. toen de moderne mens, geholpen door wetenschap en techniek, het vuur eenmaal had getemd, leken alle problemen verholpen: de controle over vuur en verbranding zorgde voor vrijheid en vooruitgang. waar hadden we ons nog zorgen om te maken? die achteloosheid krijgen we nu als een boemerang in ons gezicht terug: het massale gebruik van fossiele brandstoffen is ziekmakend voor mens en milieu. in vuur ontwikkelt ignaas devisch, geinspireerd door denkers als peter sloterdijk en bruno latour, een nieuw idee over de plaats van vuur in onze wereld. als we onze levensstandaard willen behouden, kunnen we niet zonder een nieuwe bron die onze vrijheid en welvaart in stand houdt zonder de wereld en onszelf te vernietigen. de grootste vuurbol uit ons sterrenstelsel – de zon – heeft dit potentieel. kunnen we leren het heliocentrisme werkelijk te omarmen?