om tien over vier staat marja alweer op, zoals ze al veertig jaar doet: boilers aan, roosters vissen, deuren op de haak. vandaag wordt er gevierd — veertig jaar camping de bosrand, met bier en poffertjes en een vlag waarvan de nul in de vouw is verdwenen. maar in haar schortzak zit een papier dat ze al drie weken bij zich draagt, vier keer gevouwen, met een getal erin en het handschrift van haar zoon ben. om twaalf uur komt er een man met een map vol tekeningen: een zwembad op de plek waar het vuur altijd staat. terwijl de dag zich vult met kratten, kinderen en oude gewoontes die niemand meer hardop durft te noemen, zegt er iets in de kantine wat er niet zou moeten zijn — een stem uit een kooi, die precies weet wat een dode man ooit fluisterde, en tegen wie. tussen het tappen en het bakken door blijkt iedereen hier iets te verzwijgen, al veertig jaar, in dezelfde lucht van chloor en zonnebrand.dit boek is door ai gegenereerd.