de legendarische russische bard vladimir vysotski (1938-1980) werd 42 jaar en liet zo’n zeshonderd liedjes na. ze werden bij zijn leven in de sovjet-unie nooit op plaat uitgegeven en circuleerden alleen op magneetband en van mond tot mond. toch kende iedereen ze: nog nooit was er iemand zo universeel beroemd en geliefd geweest in het land. vysotski zong wat de mensen dachten, maar vaak niet konden of mochten zeggen. zijn reikwijdte was enorm en zijn inlevingsvermogen uniek. hij zong over alpinisten, criminelen, teruggekeerde goelag-gevangenen, kosmonauten, sporters, en alles in de eerste persoon, alsof hij het zelf had meegemaakt. hij was ‘volodja van het volk’. deze bundel is de uitgebreidste selectie in vertaling in welke taal dan ook, en werd verzorgd door meester-vertaler robbert-jan henkes, die eerder the beatles en bob dylan mede vertaalde en russische kinderpoezie uitkoos en vertaalde (bij mij op de maan). hij brengt hier 51 liedjes, chansons, melodische gedichten om in het nederlands te raspen, kraken, krassen, kwelen, mee te zingen en te neurien, maar ook om te lezen en je te laten meeslepen, niet alleen naar de krochten van de menselijke ziel, maar ook naar dat verre vreemde land - de sovjet-unie. de russische brassens, brel en aznavour in een – en razend populair.