ria's vader cor sterft in zijn stoel op de woonboot waar hij al zijn hele leven ligt, en ria belt de artsen, de begrafenisondernemer, haar dochter iris — alles op orde, alles onder controle. maar tussen de overhemden en tijdschriften die ze moet opruimen, vindt ze een oud blikken doosje met geld dat niets meer waard is en elf ongefrankeerde brieven, gericht aan haarzelf, aan een adres dat ze probeert te vergeten: het schippersinternaat waar ze als kind woonde terwijl haar vader voer. terwijl een oude vriendin een reunie organiseert en iris steeds ongeruster wordt over het zwijgen van haar moeder, leest ria de brieven, een voor een, en stuit op een zin die ze niet kan afmaken. wat er in die kinderjaren precies gebeurde, heeft ze nooit hardop gezegd — niet tegen haar vader, niet tegen haar dochter, niet tegen zichzelf. maar sommige dingen blijven niet eeuwig in een blik zitten.dit boek is door ai gegenereerd.