marijke bosscher runt zorgboerderij de wierde al tien jaar met de mensen die ze de hare noemt: bram, die zijn dagen telt in een schriftje, yvonne, die 's avonds met de deur dicht belt, thijs, die weet wat het is om als kind uit een gezin gehaald te worden en zich voornam dat het hier anders zou gaan.als de gemeente de zorgcontracten opnieuw aanbesteedt, moet de wierde in cijfers bewijzen wat het al jaren gewoon doet. een begeleider op drie clienten, staat er. niveau vier voor iedereen. een bouwkundige verklaring die niemand in de omgeving kan leveren voor een schuur uit de jaren zestig.marijke rondt af waar het net niet klopt. ze noemt vermoedens feiten, en feiten voorlopig. boven haar hoofd, letterlijk, ligt iets dat ze liever nog even niet ziet.tot de vloer het niet langer houdt.wat begint als een formulier invullen, wordt een vraag die niemand meer kan afronden: hoeveel mag je verzwijgen voor het goede doel, voordat het verzwijgen zelf het enige is wat overblijft?dit boek is door ai gegenereerd.