dit is jef lingiers derde boek. na "de kracht van onderuit" (uitgegeven door stebo en saamo) en de dichtbundel "verzen en vertelsels" (uitgeverij het punt) bundelde hij zijn leukste levensverhalen in dit boek. "ik zie het als nalatenschap voor al wie mij gekend heeft," zegt de auteur. "ik heb een mooi leven gehad. dat wilde ik absoluut vertellen voor het te laat is." verhalen uit de tijd van toen die niet verloren mogen gaan. jef schrijft met een pen die gedoopt is in nostalgie. humor is hem niet vreemd. zoals het hilarisch stuk "fawlty towers" dat doet denken aan john cleese. de auteur lacht met zichzelf, terwijl zijn pen van plezier uitglijdt over het papier. het boek bevat op het einde ook enkele gedichten, hoe kan het ook anders voor deze poetische ziel. de korte verhaaltjes lijken eerder cursiefjes. dit boek zal de lezer zachtjes bij de arm nemen en hem vragen niet alles in een ruk uit te lezen om zo nog wat leesgenot over te houden, want eens je begint te lezen kan je het boek moeilijk aan de kant leggen.