de shoah beinvloedde het westerse denken over god en mens ingrijpend. hoe laat een almachtige, liefdevolle god zich denken in het aangezicht van het kwaad en het lijden in de wereld? siertsema's bestudering van dagboeken uit de concentratiekampen laat zien hoe mensen die slachtoffer zijn van extreem kwaad in zo'n situatie omgaan met hun geloof. voor wat voor vragen ziet men zich gesteld en wat voor antwoorden vindt men? geeft het geloof troost en steun of kan het geloof het lijden juist ook verzwaren? de ervaringen in en met de nazi-concentratiekampen zijn van grote invloed op ons mens- en godsbeeld geweest ('theologie na auschwitz'). wat er precies in de kampen gebeurde, lijkt zich echter te onttrekken aan ons begrip en bevattingsvermogen. in deze studie worden alle gepubliceerde nederlandse dagboeken en memoires over de nazi-concentratiekampen bijeen gebracht en met elkaar vergeleken, met speciale aandacht voor de theologische, ethische en literaire aspecten. niet alleen bekende schrijvers als abel herzberg, g.l. durlacher, etty hillesum, floris bakels en hellema worden besproken, ook schrijvers die eerder theologisch dan literair bekend zijn, zoals j. overduin en corrie ten boom, en daarnaast nog ruim honderd andere, minder bekende auteurs. 'uit de diepten' ontsluit een wereld aan teksten waarvan verreweg de meeste in het duister zijn gebleven, of daar inmiddels weer in zijn geraakt. door de centrale plaats van zingevingsvragen wordt de levensbeschouwelijke betekenis van 'het kamp' voor het heden zichtbaar.