fenna maait het veld al veertig jaar op dezelfde manier: recht, in stroken van vier, met haar ogen op de verre paal. wat ze aan cijfers heeft rechtgebreid houdt ze liever voor zich dan dat ze het opgeeft — de club, het veld, de verlichting waaronder haar man ooit heeft staan kijken. maar er komt een brief, en een vrouw met een koffer vol ordners, en een dochter die na twintig jaar terugkeert naar het huis dat ze ooit ontvluchtte. marieke wil alleen een dak boven het hoofd van haar dochter sanne, niet de oude rekeningen die hier nog open lijken te staan. op het trainingsveld tussen twee dorpen wordt ondertussen onderhandeld over een naam, een kleur, een thuisbasis — terwijl onder de grond, in een huls die niemand meer durft open te trekken, iets ligt te wachten dat groter is dan een fusie. wie gaat er tekenen, en voor wat precies?dit boek is door ai gegenereerd.