discussies over vluchtelingen en asielzoekers zijn niet nieuw. marc bossuyt weet als geen ander hoe de materie de politiek kan beroeren. in tussen demagogie en hypocrisie diept bossuyt herinneringen op aan zijn periode als de eerste commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen van belgie. terloops belicht hij de bijzondere situatie van asielzoekers uit bepaalde landen, zoals ‘ira-priester’ patrick ryan of het baskische ‘eta-koppel’ garcia-moreno. ook bij de dood van semira adamu staat hij stil. bossuyt was als eerste vluchtelingencommissaris het voorwerp van kritiek van niet-gouvernementele organisaties, advocaten, politici, de dienst vreemdelingenzaken, het leman-centrum, de media… dat weerhield hem niet als eerste een asielbeleid uit te dokteren dat zijn sporen nalaat tot vandaag. ook het huidige asiel- en regularisatiebeleid legt bossuyt onder de loep – vele onderwerpen en argumenten van weleer steken immers telkens opnieuw de kop op. de asielcrisis van 2015 toonde aan dat europa nog niet klaar is met een efficient asielbeleid. bossuyt vraagt zich af of het huidige systeem houdbaar is.