als wieger op een gewone avond een barst boven de bijkeukendeur ontdekt, denkt hij nog dat het meevalt. het huis staat er al sinds 1827, het heeft een oorlog overleefd en een grens zien verdwijnen en verschijnen — een scheur is niets bijzonders. maar de barst groeit, het gruis stapelt zich op, en met elke centimeter komt er iets anders naar boven: een tas die zijn vader nooit mocht openen, een broer die twintig jaar geleden zonder jas het erf af liep, een moeder die steeds vaker vraagt of de deur wel op slot is. zijn broer sander wil het huis verkopen zodra de schadevergoeding binnen is. wieger wil het niet loslaten — niet het huis, niet wat erin gebeurd is, niet het idee dat je iets kunt dichtsmeren als je maar genoeg lagen verf gebruikt.dit boek is door ai gegenereerd.