mei staat elke avond achter het luik van haar chinees-indische afhaalcentrum, ook al zit er soms nog maar een klant: de trouwe kees zeilstra, die al veertig jaar tjap tjoy bestelt en nooit merkt hoe leeg het om hem heen wordt. aan de overkant vecht marieke voor het slagersblok van haar vader, wiens geheugen wegglipt als sneeuw voor de zon. om hen heen krimpt de straat: hek na hek, pand na pand, tot er van een hele buurt bijna niets meer over is dan een geur van gember en een paal waar geen bus meer stopt. een gebiedsregisseur komt met formulieren en goede bedoelingen, maar wat kun je afkopen met een handtekening, en wat niet? terwijl de sloopmachines dichterbij komen, blijkt niemand alleen afscheid te nemen van stenen. hoe lang kun je een tafel blijven dekken voor mensen die niet meer komen — en voor wie doe je dat eigenlijk?dit boek is door ai gegenereerd.