wim voert de duiven zoals hij dat al vijfentwintig jaar doet, elke ochtend voor de winkel opengaat, boven op het platte dak van het pand dat zijn vader in 1985 in elkaar timmerde. het is de enige plek waar hij niets hoeft uit te leggen. beneden runt hij samen met marjan de coop, en de brief die hij ooit schreef om weg te gaan ligt al vijfentwintig jaar ongeopend in een la. dan komt zijn broer bram terug uit rotterdam, met te veel plannen en te weinig bagage, en meldt zich een projectontwikkelaar die het dak wil slopen voor appartementen. terwijl hun vader in het verzorgingshuis steeds vaker naar een duif vraagt die er nooit meer zal zijn, moeten de broers uitzoeken wat er destijds is gebeurd — en wat ze zelf al die jaren voor elkaar hebben verzwegen. boven de grotestraat, tussen het geklapper van vleugels en het geknars van een grendel die altijd klemt, wordt duidelijk dat sommige dingen alleen thuiskomen als je ze durft los te laten.dit boek is door ai gegenereerd.