wies rijdt al eenendertig jaar 's nachts pallets rond in een magazijn dat nooit stilstaat, in een fleece met een logo dat niemand nog leest. als haar moeder sterft, blijven de dozen komen, blijft de picklijst kloppen en blijft de ploeg staan waar hij altijd stond: bij de koffieautomaat die soep geeft in plaats van koffie. wanneer een collega achterlaat wat niemand had opgemerkt – een schuur vol duiven, een leven van tellen en wachten op thuiskomst – neemt wies iets over wat ze niet had gepland. terwijl het bedrijf besluit dat de nacht nog maar half nodig is, en de namen op een lijst langzaam in dienstjaren en cohorten veranderen, telt wies door: manden, duiven, dagen. iemand moet weten wie er nog thuiskomt, en iemand moet de klep opendoen op het juiste moment. maar wie telt haar?dit boek is door ai gegenereerd.