gedichten met balansdans even voorstellen; caroline duisings. moeder, dochter, geliefde, vriendin, collega, natuurliefhebber, dierenvriend, muzikant en limburgs “maedje”. en dit is slechts een greep uit de vele rollen die ik met liefde mag vervullen en die tevens voeding zijn voor mijn gedichten. vijf jaar na mijn debuut 'taaltoveren' is balansdans uitgegroeid tot veel meer dan ik ooit had durven dromen. niet alleen voor mij persoonlijk, maar ook voor de vele mensen die ik heb mogen inspireren en (aan)raken. in de afgelopen jaren is eens te meer duidelijk geworden dat licht en donker, eb en vloed, voorspoed en tegenslag niet tegengesteld zijn aan elkaar, maar samen een geheel vormen. en dat de impact niet zozeer ontstaat door de val of het verlies van evenwicht, maar meer door de wijze waarop je neerkomt. het is dan ook de hoogste tijd om opnieuw een aantal van mijn gedichten letterlijk aan het papier toe te vertrouwen. om te lezen, te herlezen en naar terug te grijpen en om cadeau te geven. "de zin van het leven schuilt in de ontmoeting met de ander."