als nel sterft, vindt haar dochter marijke achter in de kledingkast een sigarenkistje met ‘niet weg’ erop gekerfd. er zitten brieven in, veertig zomers lang geschreven, altijd in augustus, altijd van dezelfde man. terwijl op het heuvelplein de kermis wordt opgebouwd, tussen de geur van gebakken deeg en het geluid van hamerslagen op houten stellages, ontdekt marijke dat haar moeder een leven had dat ze nooit kende: een week per jaar, telkens dezelfde kraam, dezelfde suikerspin, dezelfde man die er nog steeds staat. ze gaat kijken. ze wil weten wie hij is, en of ze het hem moet vertellen. maar hoe zeg je tegen een vreemde dat degene op wie hij al veertig jaar wacht, er niet meer is — en wat doe je met wat je daarna over jezelf leert?dit boek is door ai gegenereerd.