de klink van de kier-deur heeft het al sinds de vorige eeuw begeven, maar riemke duwt hem toch open, tas in de hand, alsof ze gisteren nog wegging. boven de garage van haar vader ruikt het nog naar rubber en oud leer, en rachid zit nog op zijn kruk bij de spiegel, alsof de jaren daar niet zijn geweest. iemand heeft haar teruggeschreven, met een handtekening die net niet klopt. beneden sleutelt joeri aan auto's die van niemand zijn, met een oor dat al jaren maar half luistert. boven traint nadira voor een gewicht dat haar lichaam niet wil geven. tussen de zakken, de zwachtels en het zaagsel op de trap ligt een oude val die niemand ooit heeft opgeruimd — en riemke is niet de enige die weet dat hij daar nog ligt.dit boek is door ai gegenereerd.