daan achterberg is vierentwintig, stottert bij elk woord dat ertoe doet, en loopt zijn eerste ochtend als postbode achter wim torenstra aan door de gangen van sonnehove. wim kent elke deur, elke bewoner, elk vakje in het houten postrek in de hal — en een geheim dat hij aan niemand doorgeeft, behalve, na verloop van tijd, aan daan. want niet iedere brievenbus wacht op post die ook komt. sommige bewoners wachten op een zoon die nooit meer schrijft. of nooit heeft geschreven.als wim met pensioen gaat, erft daan meer dan een fietsroute en een tas vol reclamedrukwerk. kok ria ziet alles vanuit haar keuken en zwijgt zolang het uitkomt. bertus kloosterman staat elke ochtend om half negen bij de bussen, wachtend op iets wat al zeven jaar niet komt. en mevrouw van doorn bewaart elke kaart van haar zoon in een schoenendoos, op volgorde, als een verzameling.een leugen die goed bedoeld is, blijft toch een leugen. maar wie zegt dat tegen een oude vrouw bij het raam?dit boek is door ai gegenereerd.