‘nee, natuurlijk niet, van der heijde. ik vertrouw jou absoluut niet. je leeft een leven dat het mijne beslist niet is. je hebt veel en veel te veel aandacht voor zaken die niets met de neurochirurgie te maken hebben, helemaal niets. of dat nou de vrouwelijke arts-assistenten zijn, of rare moderne muziek, of beeldende kunst, romans. iedere seconde die niet aan ons vak gewijd is, is een verloren seconde. je verkwanselt je talenten daar namelijk mee. haalt er niet uit wat erin zit.’ floris van der heijde is jong, getalenteerd en de gedoodverfde, flamboyante opvolger van professor nuboer, hoofd van de afdeling neurochirurgie in utrecht. recent is een operatietechniek ontwikkeld om een van de agressiefste hersentumoren bij de mens, uitgaande van de diep in de hersenen gelegen pijnappelklier, eindelijk met succes te kunnen genezen. de academische kliniek maakt furore over de hele wereld. wanneer floris in een machtsstrijd met zijn hoogleraar verzeild raakt, beziet hij de afdeling steeds meer als een theater waarin hijzelf, tegen zijn wil, de absolute hoofdrol krijgt toebedeeld. snijgeil is de debuutroman van robert pierik, chirurg in zwolle en gespecialiseerd in slokdarm- en borstkanker. in 2014 en 2015 was hij voorzitter van de nederlandse vereniging voor heelkunde. de auteur geeft met dit verhaal over liefde, macht en zelfdestructie een verrassende inkijk in de hedendaagse ziekenhuiswereld, waarbij hij in het midden laat wat feit is en wat fictie. [quotes] met zijn messcherpe beschrijving van het reilen en zeilen in een neurochirurgische kliniek legt pierik een aantal misstanden bloot die men liever ‘onder de pet’ wil houden. peter de leeuw ‒ oud-hoofdredacteur van het nederlands tijdschrift voor geneeskunde en emeritus hoogleraar interne geneeskunde. ik had als kind de vurige wens om dokter te worden. maar slechte cijfers voor wiskunde en dit boek van robert pierik hebben die droom uiteen doen spatten. levi weemoedt