sindy zit altijd op dezelfde plek in de bibliotheek, met haar rug tegen de radiator, waar niemand naar haar benen kijkt en zij alles ziet wat er bij de balie gebeurt. ze ziet de dozen komen, genummerd door haar moeder, die als bibliotheekmedewerker moet toekijken hoe het gebouw leeggehaald wordt. ze ziet meneer loonstra iets in zijn tas laten glijden wat daar niet hoort. ze ziet de jongen die elke middag komt voor de warmte en de wifi, en die iets meeneemt uit het kastje bij de uitleenbalie. ze ziet de oude man die zijn zoon niet durft aan te spreken bij de supermarkt waar hij werkt. niemand vraagt sindy iets, dus niemand hoeft tegen haar te liegen. in de vergeten kaartenkast bij de strips, met zijn laatjes vol verouderde uitleenkaarten, begint ze op te schrijven wat ze ziet. niet wat ze ervan vindt — alleen wat er gebeurt. wie iets pakt. wie iets verzwijgt. wie een belofte doet die hij niet kan houden. de sluitingsdatum komt dichterbij, steeds weer een paar weken opgeschoven, steeds weer definitief.dit boek is door ai gegenereerd.