wieke levert de sleutels van het ouderlijk huis in en vertrekt naar halifax — dat is het plan. maar op het strand staat de tent van haar broer ferry al een winter te lang, de gemeente dreigt met een dwangsom, en tussen de kroketten en het schuimende bier duiken de spullen van hun verdronken vader op: schoenen zonder knoop, een getijdentabel met een blauw kruisje. iedereen weet iets dat niemand zegt. terwijl haar dochter lotte de tap leert bedienen en oma corrie de was blijft doen voor een kast die niemand leeghaalt, schuift wieke's vertrek steeds verder op — een uur, een middag, een boot die net weg is. op de vloedlijn ligt elke dag iets anders, en niemand kan zeggen waar het water het volgende laat liggen. wat moet je meenemen, en wat laat je aan de haak hangen?dit boek is door ai gegenereerd.