als de bank niet door de deur past, gaat hij door het raam. als de brievenbus dichtgeschroefd wordt, blijft de sleutel toch aan de spijker hangen. zo lang mogelijk zo gewoon mogelijk doen, dat is wat sjaan doet terwijl haar straat om haar heen leegloopt en dichttimmert. aan de overkant houdt ruud zijn duiven, zijn getallen, zijn vaste rondes vast als een reddingsboei, ook nu zijn zolder al is opengebroken en zijn hok op de nok van iemand anders' huis moet wachten. om hen heen schuiven ambtenaren met plannen die telkens weer een jaartal opschuiven, verdwijnen bakker en slager en chinees een voor een achter een a4'tje met bedankt erop, en blijft er van veertig jaar buren zijn niet veel meer over dan een sleutelring met sloten die nergens meer op passen. maar zolang er nog een deur is om open te houden, een pan om te vullen, een duif om te tellen, is er ook nog een straat. de vraag is alleen: voor wie, en voor hoe lang.dit boek is door ai gegenereerd.