elke ochtend om tien voor negen staat ans bij het hek van de school. tien minuten, niet meer, niet minder — de tijd die ze vroeger met haar man willem doorbracht, de concierge die hier drieendertig jaar de sleutels beheerde. nu staat ze er met zijn hond fem, die trouwer aan dat hek hangt dan wie dan ook op het plein.niemand vraagt haar te vertrekken. niemand durft het eigenlijk. maar een school heeft regels, een hond wordt ouder, en de directeur telt de minuten inmiddels net zo nauwkeurig als ans zelf. een jongen op de stoeprand wacht op iets waarvan hij het bestaan niet kan uitleggen. een nieuwe concierge leert een hek openhouden zonder te weten voor wie.en ergens, dichterbij dan iemand vermoedt, kijkt iemand mee die precies weet welk scharnier piept en welke tegel wipt — en die niets meer kan doen dan tellen.hoe lang houdt een gewoonte een verlies op zijn plek? en wat gebeurt er als ook de laatste tien minuten niet meer vanzelf gaan?dit boek is door ai gegenereerd.