het grind houdt op bij de bocht. daarna is het zand, en aan het zand kun je horen wie er komt. marijke rijdt al veertig jaar naar dezelfde plek tussen de berken, waar de tegel onder de luifel nog altijd wipt en de heg precies zo hoog staat als hij hoorde te staan. dit jaar zet ze de tent op zonder haar man, met haar zoon erik die te veel blikjes bewaart en te weinig vraagt, met haar kleindochter sanne die iets meedraagt wat niemand hier mag weten, en met de jongen van plek vijftien die op een hek klimt en er weer af klimt zonder erover te stappen. in een tas op de bank ligt een envelop die al maanden ongeopend blijft. er hoeft maar iemand iets te zeggen, en het zomerhuisje van deze familie valt uit elkaar of blijft juist overeind — maar wie zal het eerst zijn stoel verzetten?dit boek is door ai gegenereerd.