op de dag dat auke drieentwintig wordt, legt zijn vader zijn hand op de schaafbank die al drie generaties in de familie is en laat hem hardop beloven: dit pand verkoop je nooit. zo hoort het te gaan bij de wolters. zo is het altijd gegaan.veertig jaar later staat auke nog steeds in dezelfde werkplaats, tussen dezelfde geuren van hars en zaagsel, terwijl de muren om hem heen langzaam scheuren onder de gaswinning. elk jaar komt er iemand met een liniaal en een formulier langs, meet dezelfde scheur, schrijft hetzelfde getal op, en verdwijnt weer. ondertussen slijt coby weg van de nachten dat ze het huis hoort kraken, en groeit tussen vader en zoon een stilzwijgen dat harder is dan het beuken van de bank zelf.wat is een belofte waard aan een man die haar zich niet meer herinnert? en wat doe je met een woord dat je hebt gegeven aan een gebouw, terwijl de grond eronder allang heeft besloten het niet meer te dragen?dit boek is door ai gegenereerd.